Nieuwsbrief Mei 2022

maandbrief mei 2022

 

Maandbrief, mei  2022 

 

We hebben een wonderlijke maand achter de rug, met heel veel zorgen om de situatie  in Oekraïne. In de diensten kreeg dat uiteraard steeds ook aandacht. Wat is het dan fijn, om die zorgen met elkaar te kunnen delen. Bij de diensten lag het accent natuurlijk sterk op het Paasfeest: de voorbereiding door diverse groepjes, Palmpasen met mooi versierde Palmpaasstokken door de kinderen van Annegreet van der Wijk, Witte Donderdag en Goede Vrijdag en natuurlijk het Paasfeest zelf met o.a. mooie muziek door Anne Tuk en Paul Delcour. Bijzonder was het, om deze diensten weer samen te kunnen vieren, nadat dat twee jaar niet gekund had.

Zoals u dat vaker ziet in deze maandbrieven heb ik ook weer wat fotootjes opgenomen die genomen zijn in de tuin van de Majellakapel.

 

Ook deze maand zijn er een aantal speciale collectes gehouden:

Op 3 april hadden we een gemeenschappelijke dienst met de mensen uit de Engel in Huizen. Er is gecollecteerd voor de Stichting Viore: € 63,70.

Op 10 april, Palmpasen (triodienst) is gecollecteerd voor een aantal Doopsgezinde gemeentes in Oekraïne, waar de Bussumse Doopsgezinden contact mee hebben: € 104,80.

Veel dank weer aan ieder die heeft bijgedragen!

 

 

 

Marijke Katerberg-Muns

What’s in a name?

Een beetje onopgemerkt is het voorbijgegaan, maar op 21 maart, ruim een maand geleden, bestond onze afdeling 140 jaar. Aan dit jubileum gaan wij echter deze maand nog gepaste aandacht geven en wel op de ledenvergadering die op dinsdagmiddag 17 mei belegd is.

Van een Majellakapel of van de naam Vrijzinnigen Naarden-Bussum was in 1882 nog geen sprake. Er kwamen op dinsdag 21 maart van dat jaar twaalf initiatiefnemers bijeen in hotel Nieuw-Bussum, gelegen achter station Naarden-Bussum (zie de foto hiernaast; nu is daar Oranjepark) en zij richtten een plaatselijke afdeling op van de in 1870 gestichte landelijke Nederlandsche Protestanten Bond (N.P.B.). Het waren forensen die zich niet thuis voelden in het orthodoxe klimaat dat zij hier in de hervormde kerk aantroffen. Inmiddels vereenzelvigen wij ons allang niet meer met die aanduiding ‘protestanten’. Vele leden hebben tegenwoordig een andere achtergrond, zodat ook een begrip als vrijzinnig-protestants of zelfs vrijzinnig-christelijk niet meer voor iedereen herkenbaar is.

Het begon ermee dat in de loop van de geschiedenis de puntjes achter de letters verdwenen. De N.P.B. werd NPB en verwees zo niet langer nadrukkelijk naar een protestantse identiteit. In 1991 besloot de landelijke vereniging aan de korte aanduiding iets toe te voegen. Vanaf dat moment spraken we hier ter plaatse van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB afdeling Naarden-Bussum. Dat is een hele mond vol… In mei 2014 is gekozen voor de naam Vrijzinnigen Nederland en hier ter plaatse heten wij Vrijzinnigen Naarden-Bussum. Niet alleen de afkorting ‘NPB’, als historische verwijzing, verdween uit de naam, maar ook het begrip ‘geloofsgemeenschap’. Is dat te beschouwen als een praktische inkorting van een veel te lange naam of gaat het om een bewuste keuze? Ik vermoed het laatste.

Een geloofsgemeenschap is een hechte groep met een omschreven geloof. Het gaat daarbij om (1) vertrouwen (het Griekse woord πίστις, pistis), (2) een leer (δόξα, doxa), een geheel van geloofsregels, en (3) een dogma (δόγμα), een vaststaande waarheid. Onze leden voelen zich meestal meer thuis bij de gedachte dat zij ‘zoekers’ zijn dan dat zij het gevonden hebben en zich dus ‘gelovigen’ kunnen noemen. De omschrijving ‘Vrijzinnige zoekgemeenschap’ zou daarom wellicht eerder in aanmerking komen.

En het woord ‘gemeenschap’? Is het niet jammer dat ook die aanduiding niet meer te vinden is in de naam? Die geeft aan dat het gaat om een groep mensen die bij elkaar hoort. Er is een bepaalde ‘saamhorigheid’. Je hoort erbij of je hoort er niet bij. Je hebt er een keuze voor gemaakt. Je wordt lid en dan ben je er deel van. Dat is voor veel mensen vandaag de dag te veel. Die vinden het fijn om binnen te kunnen lopen voor een goede lezing, tijdelijk mee te doen aan een kring en een zekere ongebondenheid te behouden. Daarom voelt het dan prettiger om ‘vriend’ dan om ‘lid’ te zijn. Je steunt de vereniging die jou sympathiek is en houdt toch enige distantie… Een vrijzinnige kerk als de remonstranten heeft meer ‘vrienden’ dan ‘leden’…

Zelf ben ik graag lid van een gemeenschap. Ik kom niet alleen om iets voor mijzelf te halen, maar wil ook graag iets brengen, er zijn voor anderen en een stukje verantwoordelijkheid dragen. Als ik het kort zou moeten omschrijven, kan ik zeggen: ik ben graag deel van een gemeenschap waar mensen er willen zijn voor elkaar in het vertrouwen dat het leven zinvol is. Daarbij zie ik bovendien graag dat we met elkaar een stukje verantwoordelijkheid aangaan voor de samenleving en de toekomst van de aarde.

  1. Peter Korver

Komende diensten (in de Majellakapel, tenzij iets anders bij de dienst vermeld):

1 mei: een bezinningsbijeenkomst die geleid wordt door dr. Rob Nepveu.

8 mei: dit is een kwartetdienst in de Doopsgezinde Kerk. De Remonstranten hebben de voorganger uitgenodigd: mevr. Etje Verhagen-Krikke.

15 mei: ds. Peter Korver gaat voor in ons eigen gebouw. Marcus van der Heide bespeelt het orgel.

22 mei: een triodienst in ons eigen gebouw, waarvoor de Huiskamergemeente ds. Greteke de Vries heeft uitgenodigd. Nico Strubbe zorgt voor de muzikale begeleiding.

29 mei: een triodienst in de Doopsgezinde Kerk, met Joke Werner als voorganger.

 

Koffiedienst met als opmerking: de mensen die “deurdienst” hebben zullen ook helpen bij de koffiedienst (graag zelf ruilen met anderen als je verhinderd bent):

1 mei: Hanneke en Louis van Beek (035-69 48 030)

15 mei: Nely Hofman ( 035-69 30 478) en Nel van Gooswilligen (035-69 48               403)

22 mei: Marja Teunissen (035-69 21 270)

 

Ledenvergadering: dinsdagmiddag, 17 mei, aanvang 14.00 uur.

We hopen deze middag veel van onze leden en vrienden te ontmoeten.

Op 21 maart 2022 bestond onze afdeling 140 jaar, daarom willen we deze ledenvergadering een feestelijk tintje geven. Het officiële gedeelte zal tot ongeveer 16.00 uur duren, daarna volgt een presentatie over de geschiedenis van onze afdeling en over ons gebouw, en we besluiten met een drankje en een hapje.

De benodigde stukken voor de vergadering krijgt u een dezer dagen, per post of “thuisbezorgd”. Mocht u rond 8 mei nog niets ontvangen hebben, wilt u dan even contact opnemen met een van de bestuursleden?

 

 

Literatuurkring, dinsdag 24 mei, 10.15 uur (NB deze keer een week later dan gebruikelijk i.v.m. de ledenvergadering de week daarvóór)

We bespreken het boek De tranen der acacia’s van Willem Frederik Hermans.

Arthur Muttah, de hoofdpersoon van deze roman, groeit op tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het bestaan doet zich uitzichtloos aan hem voor. De grimmige sfeer thuis, de conflicten met zijn ouders en zuster, de verraderlijk ongrijpbare wereld van oorlog en verzet: het brengt hem tot een uitzichtloze identiteitscrisis. Wrok, afkeer en duister cynisme doortrekt deze roman, die bij verschijnen voor groot tumult zorgde. In hoeverre kennen mensen elkaar en zichzelf echt?
Wat is in oorlogstijd het verschil tussen goed en fout als er een wisseling optreedt van de mensen die de macht hebben?  Hoe gedraag je je in een oorlogssituatie? Kun je na een oorlog nog ‘gewoon’ verder leven? Hoe dan?

 

CCIV-lezingen: reserveren is noodzakelijk en kan via de website van de CCIV: www.cciv.nl

–          10 mei, 20.00 uur: Jubileumlezing door Wielie Elhorst : De inclusieve samenleving en de rol van de kerk. Locatie: Majellakapel. Kosten: € 7,-.

–          12 mei, 14.00 uur: Wim Dooge spreekt over Schubert en Goethe. Locatie: Tindalvilla. Kosten: € 7,-.

–          24 mei, 20.00 uur: Alexander Rinnooy Kan: Steeds Kunstmatiger Intelligentie. Locatie: Apostolisch Genootschap; kosten: € 7,-.

De mens, het meest wonderlijke wezen op aarde.

 

Wie de beelden uit Oekraïne ziet wordt geconfronteerd met de grootst denkbare tegenstellingen aangaande de mens. Je ziet verbijsterende beelden van doodgeschoten burgers op straat, maar ook beelden van mensen die wegvluchten uit verwoeste delen van de stad, waar zij vredig woonden. Wat je dan vaak treft is de liefde en zorg voor hun huisdieren, die zij meenemen.

Het is ontstellend wat mensen hun medemensen kunnen aandoen. Je kan alleen maar hopen dat Poetin en zijn gevolg nog eens door het Internationale Strafhof zullen worden veroordeeld voor hun oorlogsmisdaden.

Je ziet, dat mensen tot de meest verschrikkelijke dingen in staat zijn. Toch kunnen mensen ook heel goede dingen doen en uiterst humaan optreden.

Rutger Bregman schreef nog niet zo lang geleden een boek, getiteld De meeste mensen deugen. Hij gebruikte veel bronnen om zijn visie te staven. Hij laat zien dat de meeste mensen zich welwillend opstellen jegens hun naasten en wars zijn van geweld. Bregman is echter niet naïef. Hij ziet wel degelijk dat er ook puur slechte mensen zijn. In het nieuws, dat door de media wordt verstrekt, komt het negatieve veel eerder naar voren. Het trekt nu eenmaal meer aandacht. Maar gelukkig deugen de meeste mensen wel. Dat is een troostrijke gedachte.

De wereldreligies prediken allemaal de Gulden Regel, hoe ook precies verwoord. Maar helaas is die regel niet altijd eenvoudig in de praktijk te brengen. Daardoor hebben zich door de eeuwen heen steeds weer vormen van geweld voorgedaan, vaak zelfs met een beroep op die verschillende religies. Maar diezelfde religies zijn ook vaak een inspiratiebron gebleken voor een liefdevolle houding tegenover de medemens.

Het is verwonderlijk dat op onze kleine planeet aarde leven is ontstaan en dat dat leven zich zo heeft ontwikkeld tot steeds ingewikkelder vormen, met ten slotte de mens.

Via het menselijk bewustzijn is de kosmos zich van zichzelf bewust geworden. Het is ontzagwekkend wat de mens te weten is gekomen over het heelal; zelfs het begin daarvan is bekend: 11,8 miljard jaar geleden vond dat plaats. Het is ook verwonderlijk dat de mens de evolutie van het leven heeft ontdekt. De mens heeft verder schitterende kunstwerken voortgebracht. En via een rijke religieuze fantasie heeft de mens talrijke religies doen ontstaan. Men vormde zich een beeld van goden, geesten, enz., van wie men zich afhankelijk wist. Zo geloofde men binnen het Christendom aan een God die alles leidde en leidt. Thans kunnen velen niet meer uit de voeten met deze opvatting. Voor hen kent al wat er is een Mysterie, het Mysterie van het Zijn. Maar zij geloven niet langer in een God die alles bestiert. Voor hen is de opvatting van Spinoza, die niet meer geloofde in een God die emoties kent en ingrijpt in de causale processen in natuur en geschiedenis, het beste te aanvaarden.

Wie zich kan vinden in deze gedachte zal beseffen dat wij mensen verantwoordelijk zijn voor wat er op en met deze aarde gebeurt. De mens is het meest wonderlijke wezen op  aarde, een wezen dat veel kan. De mens draagt daarom een grote verantwoordelijkheid. Het zou jammer zijn als door de mens zelf er een éérder einde zou komen aan het leven op deze aarde dan nodig is.

 

  1. Rob Nepveu

Nel van Gooswilligen heeft een uitgebreide verzameling gedichten en teksten, die zij graag via de maandbrief met ons deelt. Deze keer een gedicht dat spreekt over het in een gemeenschap opgenomen zijn:

Wie alleen loopt raakt de weg kwijt

Wie alleen loopt raakt de weg kwijt,
alleen uit de gemeenschap komt de wijsheid.
Een hand alleen kan geen touw
om een bundel knopen.

Wie alleen loopt raakt de weg kwijt –
Wie dan valt,
heeft niemand om haar op te helpen.
Wie dan schreeuwt,
heeft niemand die haar hoort.
Wie alleen loopt,
gaat zwaar gebukt onder haar last,
niemand deelt haar vreugde of verdriet.

Wie alleen loopt raakt de weg kwijt.
Haar kola* eet ze alleen.
Ze heeft twee voeten,
ze heeft alleen maar twee armen,
Ze heeft maar twee ogen.

In de gemeenschap
heeft ieder duizenden handen,
heeft ieder duizenden voeten,
loopt niemand ooit alleen.

Patrice Kayo (Kameroen) ;  uit: Chansons populaires Bamilike

* Kolanoten worden in Afrika gepresenteerd als er bezoek is om de verbondenheid, de onderlinge vrede, te demonstreren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.