Weekbrief 29 mei 2020

Lieve mensen,

A.s. zondag is het Pinksteren, het feest van de “uitstorting van de Heilige Geest”, daarom is voor deze weekbrief ervoor gekozen om rechtsboven een afbeelding op te nemen van het mooie raam dat zich in de Majellakapel boven de kansel bevindt. Hierin staat de duif natuurlijk symbool voor de Heilige Geest.

In een vorige weekbrief is gevraagd of u af en toe iets over wilt maken voor de collecte. Nu, met Pinksteren, zullen we als Vrijzinnigen Naarden-Bussum vanuit ons sociaal fonds een bedrag van € 150,- overmaken naar de Stichting Viore. Misschien is deze stichting niet bij iedereen bekend, maar het gaat om een inloopcentrum waar mensen met kanker, hun naasten en hun nabestaanden elkaar kunnen ontmoeten en ondersteunen. Zij kunnen er verhalen en ervaringen delen en verwerken en ontspannende en creatieve activiteiten ontplooien. Viore helpt op deskundige wijze bij het vinden van een eigen weg in het omgaan met kanker en de gevolgen ervan en biedt een warme plek waar men zich thuis kan voelen. In het laatste nummer van Verbinding schrijft Kees van Dongen Torman (lid van Doopsgezinden Bussum-Naarden) over dit inloopcentrum, waar hij vrijwilliger bij is. Mocht u het bedrag dat wij overmaken willen verhogen, dan kunt u daarvoor iets overmaken naar ons bekende bankrekeningnummer o.v.m. “collecte Viore”, dan wel naar Viore zelf (zie ‘Verbinding’)

De dienst, met Pinksteren, komt uit de Majellakapel, en wordt geleid door Joke Werner, zie www.Majellakapel.nl.

Aan het eind van deze weekbrief vindt u de tekst om mee te lezen.

De Doopsgezinden hebben een landelijke Pinksterdienst, vanuit Witmarsum . U kunt daarnaar kijken op doopsgezind.nl .

Ik wens u goede Pinksterdagen toe!

Marijke Katerberg-Muns


Pinksteren (Dick Werner)

Het Pinksterfeest
dat is de Geest;
dat is het vuur, dat niet vergaat,
dat is het woord, dat leven laat.
dat is de adem, die ons draagt
dat is de liefde, die ons vraagt
om mens te zijn in weer en wind
en om te zoeken, wat verbindt

Het is de Geest, die heilig is,
die heel maakt, wat gebroken is;
het is de moed, die vrijheid stuurt,
het is de gloed, die eeuwig duurt.

Het is de Geest met vuur en kracht
die ons bevrijdt van onze nacht;
die mensen, – vreemden voor elkaar –
verbindt tot één grote heil’ge schaar
die grenzen wist van volk en staat
waardoor de toekomst opengaat.

 

 

Over waarden gesproken

Onze wereld is in korte tijd een totaal andere geworden. Sinds maart zijn we in de greep van het nog steeds niet echt doorgronde virus, dat zich eerst ver weg in China deed gelden en zich sindsdien in de hele wereld voordoet.

Aan de ene kant heeft het virus heel veel slachtoffers gemaakt en doet het dat nog steeds. Dan gaat het niet alleen om zieken, waarvan een deel is gestorven, maar ook om al die mensen die door de economische gevolgen van het besmettelijke virus hun baan zijn kwijt geraakt of hun bedrijf te gronde hebben zien gaan of moeten vrezen dat dit in de nabije toekomst zal gebeuren. Je ziet dat de ECB en de regeringen alle zeilen bijzetten om de gevolgen van de economische crisis enigszins te beheersen. Het gaat hierbij om duizelingwekkende bedragen. En niemand weet precies hoe het allemaal verder gaat. Het RIVM zegt steeds meer te weten te komen over het virus, maar men weet heel veel nog niet. En het is wel duidelijk dat de virologen en epidemiologen het onderling lang niet altijd met elkaar eens zijn. De toekomstige ontwikkelingen laten zich niet precies vaststellen. Komt er een tweede piek van besmettingen en hoe groot zal het aantal daarvan zijn? Of zal alles misschien nog meevallen? Sommigen verwachten dat er in het najaar een vaccin zal zijn en mogelijk een medicijn. Anderen denken dat een en ander nog wel een tijd zal duren.

Zeker is, dat “het nieuwe normaal”, eigenlijk “een abnormaal”, nog lang zal gelden.

Ook op economisch terrein verschillende de deskundigen van mening. Zij schetsen verschillende scenario’s. Zal in 2021 of pas in 2022 het leven weer normaal worden? Zal de economie geleidelijk ook weer aantrekken?

Zeker is wel dat heel wat winkels en bedrijven zullen verdwijnen.

Dat alles is de ene kant van de zaak.

Aan de andere kant worden we door de nieuwe situatie waarin wij verkeren ook voor de vraag gesteld wat voor ons echt waarde heeft. Als je gezond bent is dat een groot goed. Als je als oudere gezond en wel deze crisisperiode doorkomt is dat van grote waarde en maakt dat de periode van opgeslotenheid, hoe onaangenaam ook, aanvaardbaar.

Maar wat ook waarde geeft is de verwondering over de natuur. Als we kijken naar de snel ontluikende natuur is dat iets dat ons vrolijk stemt. Het is allemaal een lust voor het oog.

Zo kunnen we ook genieten van natuurfilms die we via onze TV kunnen zien.

Daarnaast kunnen boeken ons helpen onze geest te verzetten.

En waar men de zondagse diensten mist kan de wekelijkse nieuwsbrief waardevolle gedachten aanbieden om eens bij stil te staan. Alleen al het besef dat we met elkaar verbonden zijn door die wekelijkse brief is belangrijk en vormt een troostrijke gedachte.

Velen zullen in deze tijd gaan beseffen dat het leven allerlei waardevolle elementen bevat, die je pas weer gaat opmerken in een tijd waarin we op onszelf zijn teruggeworpen.

Rob Nepveu

Zondag, 31 mei 2020, Pinksteren: een nieuw verstaan

voorganger: Joke Werner van Slooten

Na het welkom en het aansteken van de kaars wordt gezongen lied nr. 598 Als alles duister is.

Overdenking

Pinksteren! Voor menigeen is Pinsteren vooral een viering van ???

Ja… We hebben een extra vrije dag en in sommige delen van ons land zelfs twee! Maar waarom???  Sommigen van hen weten dan wel dat het iets te maken heeft met vuur en met spreken in ‘tongen’, Heilige Geest??? Met de Bijbel??? Was er ook niets iets met een duif???

Hoe moeten we Pinksteren verstaan?

Het is druk in de stad, Jeruzalem.  Het is het feest van Sjavoeot, ook wel wekenfeest genoemd. Uit de wijde omgeving komen vrome joden de eerste tarweoogst, hun eerstelingen naar de tempel of synagoge brengen. We zien Parten, Meden​ en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, Frygië en Pamfylië, ​Egypte​ en de omgeving van Cyrene in Libië, en ook ​Joden​ uit Rome die zich hier gevestigd hebben, Joden​ en ​proselieten, mensen uit Kreta en Arabië.

Het is een smeltkroes van allerlei volkeren en talen. Soms begrijpt men elkaar, maar echt verstaan?

Het is druk in de stad, maar de leerlingen van Jezus voelen zich verweesd. Ze hebben elkaar opgezocht in het bovenverblijf waar ze verbleven, omdat het vandaag Sjavoeot is, maar voelen zich alleen. Tien dagen eerder is hun Vriend, hun Leraar naar de hemel gegaan. Hoe nu verder? Ze weten het niet.

Tot plotseling een geweldige windvlaag wordt gevoeld en het gehele huis vulde. Tongen als van vuur vertoonden zich aan hen, verdeelden zich en zetten zich op ieder van hen. Zij voelden zich vervuld worden van de heilige geest. Ze begonnen met andere tongen te spreken.

Het is druk in de stad. Men vertelt elkaar van de onbegrijpelijke gebeurtenis die in dat huis heeft plaatsgevonden en men gaat erop af. Buiten zichzelf van verwondering horen zij elk in hun eigen taal wat er gesproken wordt.

Het is druk in de stad. Petrus staat op en spreekt de menigte toe: ‘ Gij Joden en allen die in Jeruzalem woonachtig zijn, Deze mensen zijn niet dronken zoals er misschien wordt gedacht.

Jezus, onze vriend en leraar, laat ons vanuit de hemel weten dat we zijn aangeraakt door hem. Het is de heilige geest die nu over ons is gekomen. Zijn inspirerende gezond makende gezindheid mag niet stoppen. Hij heeft ons de opdracht gegeven om alle volken tot zijn leerlingen te maken.

Een ongelofelijke gebeurtenis die het begin is geworden van de christelijke kerk met leerlingen – lees eerstelingen –  die we Pinksteren noemen. Afkomstig van het Griekse ‘Pentecosta’ ofwel 50 dagen of zeven weken na Pasen. Zo komen het joodse Sjavoeot, wekenfeest en Pinksteren bij elkaar.

Dit gedeelte uit de bijbel is een spiegeling van een veel vroeger verteld verhaal, namelijk dat van Babel. Het woord Babel komt van ‘balal’ en betekent verwarring. Babel is na het ingrijpen van God in verwarring. Men spreekt niet meer dezelfde taal en mensen verstaan elkaar niet. In Jeruzalem eeuwen later, spreekt men  niet dezelfde taal, maar men gaat elkaar wél verstaan.

Een storm en tongen van vuur die we Heilige Geest noemen. Twee gebeurtenissen die ik mij herinner en iets te maken hebben met de Heilige Geest wil ik u vertellen. Iets van die ‘storm’ hebben mijn man en ik meegemaakt. Twintig jaar geleden maakten mijn man en ik een reisje naar Parijs. Het was Pinksteren en we bezochten een dienst in de Notre Dame. De preek werd in verschillende talen gesproken wat een pinkstergevoel gaf, al konden wíj ze niet allemaal verstaan! Toen begon op een gegeven moment het orgel te spelen. Als een niet te stuiten storm werden we als het ware meegenomen in het overweldigende geluid van het orgel dat de hele Notre Dame vulde. Adembenemend en kippenvel. Mijn man en ik keken elkaar aan met tranen in onze ogen. Zo moet het toen ook ongeveer gegaan zijn in het pinksterverhaal, al bestonden er toen nog geen orgels….Maar wij, met z’n tweeën verstonden elkaar.

De tweede herinnering was zo tien jaar terug toen ik een workshop met het thema ‘Troost’ gaf voor vrijwilligers in een verpleeghuis. We verdiepten ons in vragen als: hoe geef je troost en hoe ontvang je troost. Wat doe je wel en wat wil je juist niet? We waren een groot deel van de dag bezig met wat troost kan betekenen. Als afsluiting hadden we nog een evaluatieronde waarin de deelnemers opmerkingen en / of vragen konden stellen. Een van de aanwezigen stelde de volgende vraag: ‘Het was een mooie dag en we hebben veel geleerd, maar ik mis het benoemen van het belangrijkste, namelijk de rol van de Heilige Geest. Waar was vanmiddag de Heilige Geest? In de cursus’. Ik moet u zeggen dat ik even met mijn mond vol tanden stond. Ik had tijdens mijn voorbereiding geen moment gedacht aan de rol van de Heilige Geest. Door deze vraag  begreep ik, dat ook zonder windvlaag of vuurtongen, waardevolle troost begrepen kan worden als het ingrijpen van de Heilige Geest. Een moment waar ik veel van heb geleerd.

Ik zie waardevolle troost die ik ontvang of die ik ook mag geven als een moment, waar mensen op hun mooist zijn. Mensen die voor de ander van betekenis kunnen zijn. Noem je dat de Heilige Geest? Mooi! Noem je het ‘de mens als evenbeeld van God? Ook mooi!

Hoe je het ook noemt, als het maar wel gebeurt! Zoals in de eenzame uren de leerlingen van Jezus werden aangeraakt door de Heilige Geest en begrepen te moeten doen wat nodig is. Een nieuw verstaan van wat Jezus hun had gevraagd.

Er is er nog een belangrijke vraag: Láát ik het toe om mij door ‘de geest’ te laten aanraken, of met andere woorden: sta ik open om de ander te zien in wat hij nodig heeft. Sta ik het mezelf toe  om de ander te begrijpen, ook als hij mij niet altijd kan verstaan. Wil ik de verscheurdheid die nog zo vaak de boventoon voert, voeden of zoek ik naar een Nieuw verstaan? Versta ik dat in een ieder van ons onze voorgeschiedenis meespreekt. Meestal zonder dat je het in de gaten hebt. Alleen dat al maakt dat je meer begrip hebt voor de ander. Het lijkt vandaag de dag wel dat we ons alleen nog veilig voelen bij de mensen van onze eigen taal, gewoontes enz. Ik zou willen oproepen om de Heilige Geest met die gezond makende en inspirerende kracht in onszelf  aan het woord te laten, zodat we de vreemde ander echt kunnen ontmoeten. Nu zal dat fysiek niet goed mogelijk zijn in deze tijd, maar we kunnen oefenen met ons gesprekken via de telefoon, skype en wat niet meer. Zodat we straks als we elkaar echt ontmoeten – ook in  die anderhalve meter wereld – ontdekken hoe die broodnodige Heilige Geest werkt. In ons!

Alleen zo kan ik geloven in de Heilige Geest, die als kracht in mij werkzaam kan en wil zijn. Dan kan het misschien wel elke dag Pinksteren zijn. Daar geloof ik in.

CREDO

Ik geloof in de goedheid van de wind,

ook al is er in mijn geest

al menig woeste storm geweest.

Toch geloof ik in de goedheid van de wind.

 

Ik geloof in de goedheid van het licht,

ook al brandde het mijn huid

zag ik naar schaduwplekjes uit.

Toch geloof ik in de goedheid van het licht.

 

Ik geloof in de goedheid van de mens.

Zelfs in de allerdiepste pijn

kan in het hart nog grootheid zijn.

Dus, geloof ik in de goedheid van de mens

 

Ik geloof in de goedheid van mezelf,

niet altijd, maar als ik merk

dat ik liefheb wordt het sterk.

Ja, ik geloof in de goedheid van mezelf.

 

Want als ik krachteloos ben, vind

ik handen, strelend als de wind

en in een menselijk gezicht

de warmte van een liefelijk licht.

 

En dan geloof ik weer in alles wat er is,

in molecuultjes, in het heelal,

In al wat ooit gebeuren zal.

Ja, dan geloof ik weer in alles wat er is.

 

Lied nr. 37: Uit vuur en ijzer (groene bundel)

 

Gebed:

Wij bidden voor allen die we niet altijd kunnen verstaan.

Wij bidden voor degenen die soms zo ver weg lijken te zijn.

Wij bidden om nabijheid voor allen die zich alleen voelen.

We bidden voor degenen die zoeken naar houvast en zekerheid,

We bidden voor hen die geen oog hebben voor de bange medemens.

we bidden voor onszelf om geduld en begrip,

en open te staan voor de kracht die ons bezielt.

Our Father, in Heaven, may your name be kept holy.      (Engels)

que ton règne vienne,                                                               (Frans)
Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden.         (Duits)
Dacci oggi il nostro pane quotidiano.                                   (Italiaans)
Forlat oss vår skyld,                                                                 (Noors)

sa’t wy ek ús skuldners ferjûn hawwe;                                (Fries)

en lit ús net yn fersiking komme,

Maar verlos ons van de boze

want van U is het koninkrijk

en de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid

Amen.

Lied  nr. 419 Wonen overal (couplet 1, 2 en 3)

Zegen   

Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
bij alles wat ons te doen staat,
alles wat we beleven mogen,
alles wat ons overkomt.
Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
in het leven dat we samen delen,
zo kwetsbaar als het is.
Mogen wij vandaag
voor elkaar een zegen zijn,
in ons verschillen en in ons gelijken.

One Reply to “Weekbrief 29 mei 2020”

  1. francine fiolet

    dag Joke,
    Wat een mooi verhaal en omdat we eergisteren van Tine van Geels hoorde dat voor een lege ruimte spreken,zonder visueel contact met de luisteraar voor haar wel moeilijk was/is…vandaar mijn reactie en een herinnering.Was ooit in Berlijn toen de dienst van Mandela gehouden werd en toen mochten we de psalm “bleibt bei dir” zingen..allemaal in onze eigen taal. krijg er nog kippevel van als ik daaraan terugdenkt.Goede Pinksteren

Laat een reactie achter op francine fiolet Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *