Overdenking 10 januari 2016

Voorganger  Dhr. Alexander Overdiep

Thema: Bij de gratie Gods

 Lees hier de overweging: 


Overdenking kerstavond 24 december 2015 

Voorganger Ds. Peter Korver

Thema: Mensen op weg

 Lees hier de overweging:


Overdenking 11 oktober 2015

Voorganger  Mw. Ds. T. Geels

Thema: Cirkelen om het geheim

 Lees hier de overweging: 


 

Overdenking 5 oktober 2015

Voorganger Ds. Peter Korver

Thema: Op de drempel

 Lees hier de overweging: 

 


  

Overdenking 13 september 2015

Voorganger dr. Hans le Grand

Thema: Beelden van oneindigheid

 Lees hier de overweging: 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Overdenking 6 september 2015

Voorganger dr. Rob Nepveu

Thema: Hoe bestaat het

 Lees hier de overweging: 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Overdenking 5 juli 2015

Voorganger Mw. Elske Bast

Thema: Een ontmoeting; Vrouw bij de bron

 Lees hier de overweging: 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Overdenking 15 maart 2015

Voorganger ds. Peter Korver

Thema: Ik en de ander

 Lees hier de overweging: 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Overdenking 15 februari 2015

Voorganger  Alexander Overdiep

Thema: Geroepen worden

 Lees hier de overweging: 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Overdenking 14 december 2014 3e advent

Voorganger ds. Tina Geels, Remonstrants predikant

Thema: De ander, een groet

 

Nameste

 

 Lees hier de overweging:

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Gedachtenisdienst

Zondagmorgen 24 november 2014

 

Thema: De rivier van het leven

 

Voorganger Ds. Peter Korver

Peter Korver

 Lees hier de overweging:

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Anders-dan- anders-Dienst

Zondagmorgen 28 september 2014

 

Thema: Wapen je met zachtmoedigheid

 

Voorganger Ds. Peter Korver

Peter Korver

 Lees hier de overweging:

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zondagochtend viering 21 september 2014

Voorganger Mw. Ds. C. Jansen

C. Jansen Baarn

 Lees hier de overweging:

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Zondagochtend viering 24 augustus 2014

Duodienst met Doopsgezinden en Vrijzinnigen Naarden-Bussum.

Voorganger Ds. Peter Korver

Peter Korver

 Lees hier de overweging:

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zondagochtend viering 10 augustus 2014

Triodienst van Remonstranten, Doopsgezinden en Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB

Voorganger  Prof. Dr. L. Laeyendecker

Prof. L

 

Lees hier de overweging

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Zondagochtend viering 13 juni 2014

Triodienst van Remonstranten, Doopsgezinden en Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB

Voorganger Ds. Peter Korver

Peter Korver

 

 Lees hier de overweging:

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zondagochtend viering 18 mei 2014

Voorganger Alexander Overdiep

Alexander Overdiep 1

Lees hier de overweging:

---------------------------------------------------------------------------------

Bezinningsbijeenkomst: vrijheid en democratie

 

11 mei 2014

Ds. Peter Korver

Vrijheid en democratie

 

 Lees hier de liturgie

-------------------------------------------------------------------------------

Witte Donderdag 2014

Ds. Peter Korver

Voetwassing 2

Overweging

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

NPB Bussum 6 april 2014

 

voorganger: Maaike de Jong

  

Maaike de Jong 

 

Compassie met JEZELF

Overweging

 

                                 ‘Iedereen neemt me zoals ik ben…nu ik nog’ - Loesje

 

Blauwe olifant

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

BANG

De donkere kant in mij.

16 maart 2014

 

 Lees hier de overweging 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ds. Peter Korver

9 maart 2014

Thema Boos

 

boos

 Overweging

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Link naar overweging 9 feb 2014

 

Wat onze woorden bewerken: aan goeds (zegenen)  en aan kwaads (kwaadspreken).

 

Afb bij Kwaadspreken

 

 

Link naar liturgie en preek van Nieuwjaarsdienst  5 januari 2014

 

afb1

 

Nieuwjaarspreek 2014

Matteus 2

 

13 Kort nadat zij op die manier de wijk genomen hadden, verscheen er aan Jozef in een droom een engel van de Heer. Hij zei: ‘Sta op en vlucht met het kind en zijn moeder naar Egypte. Blijf daar tot ik je weer roep, want Herodes is naar het kind op zoek en wil het ombrengen.’

14 Jozef stond op en week nog diezelfde nacht met het kind en zijn moeder uit naar Egypte.

15 Daar bleef hij tot de dood van Herodes, en zo ging in vervulling wat bij monde van de profeet door de Heer is gezegd: ‘Uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen.’ 16 Toen Herodes begreep dat hij door de magiërs misleid was, werd hij verschrikkelijk kwaad, en afgaande op het tijdstip dat hij van de magiërs had gehoord, gaf hij opdracht om in Betlehem en de wijde omgeving alle jongetjes van twee jaar en jonger om te brengen.

17 Zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeet Jeremia:

18 ‘Er klonk een stem in Rama, luid wenend en klagend. Rachel beweende haar kinderen en wilde niet worden getroost, want ze zijn er niet meer.’

19 Nadat Herodes gestorven was, verscheen er in een droom aan Jozef in Egypte een engel van de Heer.

20 De engel zei: ‘Sta op, ga met het kind en zijn moeder naar Israël. Want zij die het kind om het leven wilden brengen, zijn gestorven.’ 21 Jozef stond op en vertrok met het kind en zijn moeder naar Israël. 22 Maar toen hij daar hoorde dat Archelaüs zijn vader Herodes was opgevolgd als koning over Judea, durfde hij niet verder te reizen. Na aanwijzingen in een droom week hij uit naar Galilea. 23 Hij ging wonen in de stad Nazaret, en zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeten: ‘Hij zal Nazoreeër genoemd worden.’ Het derde land Zingend en zonder herinnering Ging ik uit het eerste land vandaan, Zingend en zonder herinnering Ben ik het tweede land binnen ingegaan O God, ik wist niet waarheen ik ging Toen ik dit land ben ingegaan. O God, ik wist niet waarheen ik ging Maar laat mij uit dit land vandaan, O laat mij zonder herinnering En zingend het derde land ingaan. M. NIJHOFF, 1923 Uit: Verzamelde gedichten PREEK (1725 woorden) Vanmorgen hebben we elkaar een gelukkig nieuwjaar gewenst. We doen dat vaak twee keer in het jaar. Als we de tijd laten overgaan van het ene jaarnummer naar het volgende en dat is binnen onze cultuur van 31 december op 1 januari en de tweede keer als een ander zijn verjaardag viert. Het is alsof je ineens de brug over gaat van bekend naar onbekend. Er liggen 365 nog onbekende dagen voor je, geen idee hoe ze zullen verlopen, de toekomst is onbekend en je kan de steun van anderen die je alle geluk wensen goed gebruiken. Vaak is er op de achtergrond het besef dat allerlei onheil je zomaar kan overkomen, zonder dat je daar zelf invloed op kan hebben, zoals ziekte of verlies. Dat is een benadering van de toekomst vanuit defaitisme en angst. De andere benadering is die van het zien van mogelijkheden. Een nieuw jaar, 365 kansen om iets te doen, te veranderen, om zelf richting te geven aan je leven. Wanneer is 2014 een gelukkig nieuw jaar? Als je veel geluk hebt, met veel verwachte of onverwachte gunstige gebeurtenissen, dus sterk afhankelijk van factoren die buiten jou liggen, of als je erin slaagt balans in jezelf te vinden, vrede met wie je bent en met wat er op je afkomt aan gezondheid en ziekte, aan liefde en eenzaamheid, aan welvaart en schaarste, aan blijdschap en verdriet? We voelen wel aan dat het geluk eerder te vinden in het laatste dan in het eerste. De omstandigheden heb je immers niet voor het uitzoeken. En wie zou voor zijn geluk graag afhankelijk willen zijn van ongewisse omstandigheden? Bij een innerlijke balans daarentegen kunnen de golven van buitenaf hoog gaan, maar ze slaan stuk of de rotsen van je evenwicht. De ene mens kan aan tegenslag onderdoor gaan, de ander wordt er sterker van. We hebben een gedicht van Nijhoff gelezen. Hij heeft de ervaring dat hij gekomen is uit een eerste land. Daar was het goed en daar was hij onbekommerd. Hij kon van binnenuit zingen en zijn weg gaan. Ongemerkt en al zingend is hij terecht gekomen in een volgend land en zonder herinnering aan wat was. En drie keer moet hij daar uitroepen ‘O God!’. Het lijkt of hij verjaagd is uit het paradijs van zijn jeugd, de tijd toen geluk nog heel gewoon was en je niet eens wist wat dat was, gelukkig zijn, omdat je de tegenpool, ongeluk en moeite nog niet echt was tegengekomen. Ineens ontdek je dat je naakt bent en onbeschermd staat in een onveilige wereld. De vanzelfsprekende geborgenheid van je jeugd is zomaar weg. O God, ik wist niet waarheen ik ging, toen ik dit land ben ingegaan... In het kerstverhaal vinden we die werkelijkheid ook terug. Als we even verder lezen dan de bijna sprookjesachtige werkelijkheid van engelen in de nacht, de herders en de schapen, de wijzen met hun goud, wierook en mirre, dan schuiven we onverwacht snel door naar het tweede land, van mannen die het kind direct naar het leven willen staan, die zijn ouders aanzetten om vluchtelingen te zijn en die ons doen uitroepen: O God. Al vaker vertrouwden mensen mij toe dat ze de ervaring hebben uit een wereld van licht afkomstig te zijn, waarnaar ze heimwee hebben en waarvan ze verwachten dat ze er eens, na hun dood zullen terugkeren. Is dat soms het derde land waarover Nijhoff spreekt? De dichter wil echter ook dit land, waar hij nu leeft, zingend kunnen verlaten om daarbij te kunnen komen. Is het blijven zingen in de werkelijkheid waarin wij leven niet zo gemakkelijk? Wellicht is het eenvoudiger als je de overtuiging hebt dat hierna een beter land betreden wordt. In de klassiek christelijke levensopvatting was dat zo. Het leven als voorbereiding op het eeuwige leven hierna. Dat relativeerde al dat wat je hier en nu onderging. Voor de meeste mensen is in die gedachte geen troost te vinden, ervan overtuigd dat het met de dood uit en afgelopen is. De uitdaging is dan nog meer om geluk, gemoedsrust, welbevinden te bereiken in dit ondermaanse. Hier je bestemming vinden. Die vind je niet vanzelf. Het is een zoeken en een tasten, een onderweg zijn. Het is dwalen, soms verdwalen, stil staan en toch weer de moed vinden om verder te gaan. En voor Nijhoff is zingen daarbij belangrijk. Het maakt het hart lichter. Met zingen geef je lucht aan het hart en zuig je hoop en kracht binnen. Luther zei zelfs: zingen verjaagt de duivel. Nijhoff verlangt een zingend leven. Maar daarbij: een 'leven' zonder om te zien, zonder herinnering. Kan je je herinneringen beter kwijt raken? Zijn goede herinneringen niet juist een kracht, een bron van vreugde en vitaliteit? Natuurlijk, boze herinneringen kunnen je achtervolgen. Maar wie kan zijn herinneringen teniet doen, wie kan ze domweg vergeten? Hoe harder je je best doet om ze onder water te drukken, hoe krachtiger ze opveren. Je kan ze niet een plek ontzeggen in je leven, je zal ze een plekje moeten geven. Maar vooral niet een te prominente plek waar ze de kans krijgen een eigen leven te leiden. Heeft geluk, vrede vinden, niet te maken met hardop kunnen zeggen: zoals het is, zo is het goed. ‘Ik ben ik. En zoals ik ben, is het goed. Met alles wat er onderweg heb meegenomen en in mijn rugzakje zit. De geluksmomenten, de goede herinneringen, de succesjes, maar ook mijn teleurstellingen, mislukkingen, mijn zorgen en verdriet. Dit alles ben ik en dat accepteer ik.’ Wanneer het je lukt om die verschillende kanten aan je leven te aanvaarden en te zien dat ze jou hebben gemaakt wie jij bent, kan God danken en zeggen: zoals het is, is het goed. Is dat niet het derde land waarover Nijhoff het heeft? De weg naar dat punt is niet altijd eenvoudig en loopt niet in een rechte lijn. Het is de geestelijke weg die je te gaan hebt. Het is rechtdoor op een doel willen afgaan, gedwongen worden om linksom te gaan en dan weer eens rechtsom, dan eens om op de plaats rust te nemen, tasten, vast zitten, hollen, stilstaan. Dat besef heeft in veel culturen en tijden een verbeelding gevonden in het labyrint. Kijkt u eens naar de afbeeldingen op uw liturgie. Het labyrint als een symbool voor onze weg door het leven en voor het zoeken naar datgene wat het middelpunt van ons leven uitmaakt. Op het tweede plaatje zijn we op Kreta. De samenleving heeft daar een gedrocht, een stiermens, de minotaurus voortgebracht en heeft hem vervolgens ver weg willen stoppen, in de duistere diepten van het labyrint, zodat hij ons niet meer kan bereiken. Maar hij spookt en hij dreigt en blijft een gevaar. Hij is ongezien toch het middelpunt van het leven. De held Theseus is zo moedig om de confrontatie aan te gaan. Daarvoor moet hij naar binnen, de ingewikkelde weg gaan om bij datgene te komen dat verontrust, dat bang maakt. Daarvoor is moed nodig. Je moet de strijd aangaan. Die innerlijke strijd is hier gaande. Buiten het labyrint wachten twee vrouwen op de afloop. Ze leven mee. De ene is Ariadne, ze houdt veel van Theseus, heeft hem een draad gegeven, waarmee hij de weg terug zal kunnen vinden. Maar ondertussen: hij zal het zelf moeten doen. Hij is de enige die de strijd kan aangaan! De weg naar binnen, hier in de vorm van een labyrint geeft een gevoel van complexiteit en onoverzichtelijkheid. Het lijkt een onontwarbaar doolhof. Maar is het wel een doolhof? En is het wel zo complex en onoverzichtelijk? In een doolhof kan je verdwalen en nooit een doel bereiken, want er is geen doel. In een labyrint is er wel een doel en een weg. Je kan er dwalen, het overzicht is er niet, maar je komt er wel als je eens wat afstand neemt, het perspectief verandert. Dan ben je in staat bent de juiste weg naar het centrum uit te stippelen. De grote foto neemt ons mee naar de Notre Dame, de kathedraal van Chartres, een vroeg-gotische, de beroemdste van Frankrijk. Gelegen op een heuvel toornt hij sinds 1200 boven zijn omgeving uit. De kathedraal dankt haar faam vooral aan haar gebrandschilderde ramen, waardoor de gloed van het blauwe Chartreslicht schijnt. Wie vanwege de leeftijd en vanwege alle bouwlijnen die naar de hemel wijzen verwacht dat de kerk een bolwerk van traditionalisme en orthodoxie zal zijn, kan aangenaam verrast worden. In het centrum van dit enorme gebouw ligt al acht eeuwen een labyrint, symbool voor de zoektocht van de mens naar zijn bestemming. De lengte is 262 meter, de lengte van de kruisweg die Jezus ging van het pretorium, waar hij veroordeeld werd tot aan Golgotha de plek waar hij gekruisigd werd. Maar het is ook onze eigen levensweg en je kunt hem lopen, samen met andere pelgrims om hem daarmee fysiek te beleven. De buitenste omtrek symboliseert de geboorte en het leven binnentredend ondergaan wij onze zoektocht die vaak een dwaaltocht is op weg naar ons centrum, de plek van onze wedergeboorte. Is de kathedraal van Chartres geen monument van vrijzinnig geloven? Enerzijds verbindt het met de eeuwenoude geloofstraditie en valt er een hemels licht over de bezoekers. Anderzijds word je in het centrum uitgenodigd om je eigen unieke zoektocht te maken, je eigen centrum te vinden. Lopend al dan niet op blote voeten op de lijnen van het labyrint zoek je je weg en balanceer je om er niet buiten te raken. Wie in het hart komt met de zes nissen waar jij je ervaringen op mag bergen, is voor het moment bevrijd en bij zichzelf. Hij heeft innerlijk zingend en bevrijd van herinneringen zijn derde land bereikt. Voor even. Ziet u op het eerste plaatje de pelgrim tevreden zijn? Maar ook kijkt hij alweer over de lijnen heen naar buiten, verlangend, nieuwsgierig om nieuwe ervaringen op te doen. Wellicht komt hij hier nog eens terug, om opnieuw en met andere ervaringen zijn weg te zoeken. Ook ik weet niet 'waarheen ik ga'. Wel weet ik dat iets of Iemand voorgaat naar 'het land zonder herinnering'. Desiderius Erasmus, de grote humanist en mensenkenner, heeft in één zin eens precies gezegd waar het om draait: ‘DE KERN VAN HET geluk is: degene willen zijn die je bent’. Dat inzicht, die vrede wens ik ieder van ons toe.

Amen.